جشنواره فيلم در دانشگاه و پرسپوليس

از هفته قبل جشنواره فيلم دانشگاه شروع شد. داستان جشنواره اين بود كه هر روز ساعت هفت بعد از ظهر يك فيلمي توي آمفي تئاتر يونيون دانشگاه (منظور از يونيون مكاني است كه تمام فعاليتهاي غير درسي دانشگاه در اون انجام ميشه تا جايي كه من ميدونم تمام دانشگاههاي آمريكا يونيون دارند) برگزار ميشه. اولين روز رو با فيلم no country for old men شروع كرديم. لهجه غليظ جنوبي فيلم باعث شد كه از ديالوگهاي فيلم چيزي نفهميم. اما در مجموع فيلم خوبي بود. روز دوم، فيلم There will be blood پخش شد كه من از ديدنش لذت بردم. روز سوم و چهارم جشنواره به فيلم پرسپوليس اختصاص داشت. با رفقاي ايراني قرار گذاشتيم كه اين فيلم رو حتما بريم كه هم فيلم رو ديده باشيم و هم عكس العمل تماشاچيان رو از نزديك ببينيم. تعداد تماشاچيان اين فيلم در مقايسه با دو فيلم قبل حدودا دو برابر بود. جالب اينكه فيلم در دو روز اجرا ميشه ولي هر دو روز هم تعداد تماشاچيان دوبرابر روزهاي قبل بود. فيلم رو ديديم و حرف هم در اين مورد فيلم زياد ميشه زد ولي فقط به اين جمله بسنده مي‌كنم كه اصلا و ابدا دوست نداشتم كه يك خارجي(آمريكايي) اين فيلم رو ببينه. زيرا از زاويه‌اي كه اين فيلم به ايران نگاه كرده ديگه شما نمي‌تونيد در مورد ايران دفاعي از خودتون داشته باشيد مگر اينكه يك فيلم ديگه و به قدرت پرسپوليس بتونه اين برداشت رو در مورد ايران تصحيح كنه كه البته چندان به ظهور اين فيلم اميدوار نيستم.

ماه رمضان

بنا بر اعلام بعضي از سايتهاي علمي كه رويت هلال رو دنبال مي‌كنند. فردا دوشنبه در آمريكا اولين روز ماه مبارك رمضان خواهد بود. ميتونم بگم كه ينجا هرچيز خوبي كه پيدا بشه اما حال وهوايي كه ماه رمضان توي ايران و كنار سفره‌هاي افطار و سحر وجود داره رو اينجا نميشه پيدا كرد.
شايد اين شعر زيباي مولوي رو كه توسط استاد شجريان اجرا شده است رو شنيده باشيد. اما من قصد كرده بودم كه به مناسبت آغاز ماه رمضان اون رو به همراه ربناي قبل از افطار اينجا بگذارم. اميدورام كه لذت ببريد.
فايل صوتي
ربنا

حجاب در آمریکای شمالی و یک سئوال

چند روز پیش داشتم حساب می کردم که از کل خانمهای ایرانی که ما اینجا می شناسیم چند درصدشون حجاب دارند. البته تنها دانشجویانی که اینجا تحصیل می کنند رو در نظر گرفتم و نه اونهایی که سالیان سال در این شهر زندگی می کنند. حدودا 80 درصد از خانمهایی که اینجا هستند حجاب رو به اون معنایی که ما می شناسیم رعایت نمی کنند. با یک تفریبی که شاید دقیق هم نباشه میشه گفت که در کل آمریکا یک چنین نسبتی وجود داره. چند تا فرضیه رو میشه در این مورد مطرح کرد: 1- به همین نسبت 80 به 20 جامعه ایران به حجاب اعتقاد دارند. 2- نسبت 80 به 20 فقط در شهرهای بزرگ ایران وجود داره و در شهرستانهای کوچک و روستاها داستان به این شکل نیست 3- این نسبت فقط در قشر تحصیل کرده وجود دارد. 4- این نسبت فقط درنسل سوم به بعد انقلاب وجود داره  5- این نسبت فقط در دانشجویانی که از ایران خارج شده اند و به آمریکا اومده اند صادقه.
من خودم فکر می کنم که گزینه چهارم بیشتر محتمل باشه. شما چی فکر می کنید؟
البته پاسخ علمی به این سئوال نیاز به کار تحقیقاتی مخصوص به خودش رو داره که فکر می کنم مربوط به رشته جامعه شناسی بشه. هرچند که فکر می کنم نگاه نادرست ما به علم و دانش سبب میشه که یک چنین مباحثی مورد مطالعه قرار نگیره.
پ ن :1- منظور من از حجاب فقط جنبه رفتار اجتماعی اونه و در این سئوالی که مطرح شده رابطه ای بین حجاب و سایر اعتقادات دینی مد نظر نبوده. یعنی از اینکه کسی به حجاب اعتقاد نداره نمیشه هیچگونه برداشت دیگری در مورد اعتقاد اون به سایر آموزه های دینی کرد.
2- همچنان این قضیه کردان بر ما سنگینی می نماید. من از همین تریبون اعلام می کنم اگه بر فرضی که احتمال وقوعش ضعیفه وزارت علوم مدرک قلابی این آقا رو معتبر نشمره و رییس جمهور هم کردان رو از وزارت کشور برکنار کنه و به جرم تحصیل مال نامشروع (از راه مدرک جعلی) پرونده قضایی برای ایشون تشکیل بشود. بنده در انتخابات بعدی به ایشون رای می دهم. ( دوستی می گفت که یکدفعه بگو که نمی خواهی به احمدی نژاد رای بدی دیگه)