تبليغاتX
دستنوشته های من از زندگی
آنچه كه در ادامه مي‌آيد برداشت شخصي من از انتخابات اين دوره رياست جمهوري آمريكاست:
انتخابات اين دوره رياست جمهوري آمريكا ويژگيهاي منحر بفردي داشت كه شايد ساليان سال طول بكشد كه يك چنين تجربه‌اي تكرار شود. دولت بوش با سياستهاي نادرستي كه در اين هشت سال اتخاذ كرده است جايگاه آمريكا را تضعيف كرده و سياستهاي نادرست آمريكا سبب تضعيف وضعيت اقتصادي آمريكا گشته است. همه اين شرايط سبب شده كه يك نارضايتي عمومي از بوش در آمريكا ايجاد شود. از اونطرف شخصيت سياهپوستي به نام اوباما قدم در عرصه‌اي گذاشته است كه تا پيش از اين هيچ سياهپوستي وارد آن نشده بود.(توجه كنيد كه طبقه سياهپوستان در آمريكا با فاصله زياد نسبت به سفيد پوستان جزو طبقه ضعيف و فقير آمريكا محسوب مي‌شوند) همزماني نارضايتي عمومي از بوش و ورود شخصيت سياهپوست و كاريزمايي مانند اوباما سبب شد كه يك اقبال عمومي به اين انتخابات صورت گيرد و از جمعيت ٣٠٠ ميليوني آمريكا نزديك به ١١٣ ميليون نفر راي بدهند.
ديروز سه شنبه اول صبح پاي پياده يك سري به يكي از حوزه‌هاي راي زدم تا از نزديك ببينم سيستم راي گيري در آمريكا چگونه است. از روي برگه‌هايي كه روي ديوار زده شده بود متوجه شدم كه ٩ كانديداي رياست جمهوري وجود دارد كه از نه حزب مختلف هستن كه بزرگترين آنها دمكراتها و جمهوريخواهان هستند.(مثلا حزبي به نام سوسياليست آمريكا وجود داشت) در حوزه راي گيري چندين كامپيوتر وجود داشت كه افراد از طريق اونها كانديداي خودشون رو انتخاب مي‌كردند. اون ساعتي كه من اونجا بودم حدود سي نفرمشغول راي دادن بودن و هيچ گونه صفي وجود نداشت. بعد از ظهر و از ساعت ٧ به بعد از طريق شبكه ABC (تلويزيون) لحظه به لحظه پيگير ميزان آراي اوباما و مك كين بوديم. زمان انتخابات از هفت صبح تا هشت شب اعلام شده بود و شبكه ABC حدودا هر پنج دقيقه ميزان راي‌هاي الكترال دو نامزد را اعلام مي‌كرد. حدود ساعت ٩ شب بود كه آراي اوباما به ١٩٠ رسيده بود. انتخابات كاليفرنيا ساعت ١٠ شب به اتمام مي‌رسيد و من حدس مي‌زدم با اين سرعتي كه آراي اوباما رشد مي‌كنه شايد اصلا نيازي به نتايج كاليفرنيا نباشه و قبل از اون اوباما بتونه سقف ٢٧٠ راي الكترال رو رد كنه و برنده انتخابات باشه. خلاصه همه شبكه‌هاي خبري اعلام نتايج قطعي رو به ساعت ١٠ شب موكول مي‌كردند. جالب آنكه راس ساعت ١٠ شب شبكه ABC اعلام كرد كه اوباما به عنوان ٤٤ امين رييس جكهور آمريكا انتخاب شد. شبكه ABC خوشحالي و شادماني طرفداران اوباما رو نشون مي‌داد و دوربين صحنه‌هايي رو از شيكاگو نشون مي‌داد كه هزاران نفر در Grant پارك شيكاگو جمع شده بودند و منتظر سخنراني اوباما بودند. به نظرمون اومد كه از خونه بزنيم بيرون و به Down town شهر بريم تا از نزديك شاهد شادماني طرفداران اوباما باشيم. به يكي از رفقا هم زنگ زديم و چهار نفري راهي شديم. در طي مسير راديو روشن بود و مك كين به عنوان بازنده انتخابات در جمع طرفدارانش حاضر شده بود كه سخنراني كند. به نظر من سخنراني بسيار البي كرد. در ابتداي مراسم طرفدارانش شروع به گريه كردند كه وي با نهيبي اونها رو از اين كار منع كرد و ادامه داد كه شما در اين انتخابات شكست نخورديد بلكه تنها من شكست خوردم! يعد از اون هم به اوباما تبريك گفت و بيان كرد كه هردوي ما براي پيشرفت آمريكا تلاش مي‌كنيم. اين جالبه كه سياستمدارانشون قاعده بازي رو خوب مي‌دونند و در سخت ترين شرايط هم آرامش رواني جامعه رو به هم نمي‌ريزند.
ماشينها بوق بوق كنان شاديشون رو از اين انتخاب نشون مي‌دادند. جوانان زيادي رو ديديم كه شادي كنان و بي هدف توي خيابونها مي‌دويدند. هدفمون اين بود كه مركز اصلي تجمع مردم رو پيدا كنيم كه بطور كاملا اتفاقي و از روي ماشينهاي پليس و شبكه‌هاي خبري كه مع شده بودند متوجه شديم كه مركز اصلي اين تجمع هتل Hyatt بود. همينجور كه به هتل نزديك مي‌شديم متوجه شدم كه يكي از فيلمبردارن شبكه فاكس نيوز داره تصوير ما رو مي‌گيره دليلش هم معلوم بود و اون هم حجابي بود كه زينب داشت. خلاصه وارد هتل شديم. و به سمت سالن تجمع حركت كرديم. جمعيت بود كه موج مي‌زد. از پير و جوان گرفته تا سفيد و سياه همه و همه در كنار هم جمع شده بودند تا اين انتخاب رو با هم جشن بگيرند. اشك شوق رو در چشمانشون مي‌ديدم. يك جووني جلوي من بود كه اون يكساعتي كه ما اونجا بوديم هي بالا و پايين مي‌پريد. چند تا عكاس هم بودند كه دائما از زينب عكس مي‌گرفتند. فكر كنم براشون جالب بود كه يك خانم محجبه توي جشن پيروزي انتخاب اوباما شركت كرده. دو تا پرده توي سالن نصب شده بود كه بطور زنده مراسم شيكاگو رو نشون ميداد. به محض اينكه اوباما رو تلويزيون نشون داد فوران فرياد و هيجان بود كه بلند مي‌شد. اميدوار بودم كه اين سالن براي يك چنين جمعيتي كه همگي بالا و پايين مي‌پريدند طراحي شده باشد! سخنراني اوباما هم جالب بود و شنيدني اولين جمله‌اي كه اوباما گفت به اين مضمون بود" اگر كسي هست كه در اين موضوع كه هر چيزي در آمريكا امكان پذير است شك دارد. اگر كسي در مورد قدرت دمكراسي شك دارد امشب جواب اون معلوم شد"
انتخاب اوباما به عنوان رييس جمهور آمريكا براي جامعه سياه پوست آمريكا امتياز بزرگي محسوب مي‌شه و شايد اين انتخاب عامل محركي براي تحرك و جنب و جوش سياهان آمريكا گردد.
+ نوشته شده توسط سید احسان قطبی در پنجشنبه شانزدهم آبان 1387 و ساعت 23:43 |
شما وقتي براي مدتي در يك محلي دور از شهر و ديار خودتون زندگي و تحصيل كنيد و در اين مدت خاطره بدي از زمان تحصيلتون نداشته باشيد. در اينصورت حس خوبي نسبت به اون مكان خواهيد داشت و به نوعي يك عرقي به اون شهر پيدا مي‌كنيد. دوستاني كه توي يك شهرستاني خارج از از شهر خودشون تحصيل كرده‌اند مي تونند مويد اين مطلب باشند. بنابر اين استدلال به سراغ دانشجوياني مي‌رويم كه براي ادامه تحصيل قدم به آمريكا مي‌گذارند. اين دانشجوياني حداقل چهار سال در آمريكا به زندگي و تحصيل مي‌پردازند. شنيده‌ها و تجربه من نشون مي‌ده كه احساسي كه در اين دانشجويان شكل مي‌گيره به اينصورته كه هر دانشجويي توي يك شهري مشغول به تحصيله در وهله اول نسبت به اون دانشگاه و شهر حس تعلقي پيدا مي‌كنه و در وهله بعد نسبت به كشور آمريكا و مردمانش حس مثبت و خوبي خواهد داشت. اين حس مثبت تا آخر عمر در اين دانشجويان باقي خواهد ماند. نظر شخصي من اينه كه هيچ روش تبليغاتي نميتونه اين حس رو در اين قشر ايجاد كنه چونكه اين حس رو خود فرد با زندگي در آمريكا كسب كرده. جالب اينه كه اين قشر شامل طبقه دانشجويان(يا حتي نخبگان) ايراني مي‌شوند كه قرار است در آينده در كشورشون تاثيرگذار باشند. اينجاست كه احسنت مي‌گم به اين سياست جديدي كه وزارت امورخارجه آمريكا (دولت آمريكا) در قبال دانشجويان ايراني اتخاذ كرده است و آن تسهيل در اعطاي ويزاي دانشجويي به ايرانيان است. اعتقاد من اينه كه اين كار در بلند مدت به نفع ايران نيز هست. زيرا كه همين دانشجوياني كه امروز در اينجا تحصيل مي‌كنند. در آينده جزو طبقه تحصيلكرده و تاثير گذار ايران خواهند بود. (البته اگه به ايران برگردند! كه به نظر من خيلي از اين آدمها قصد برگشت ندارند) داراي نگاه واقع گرايانه‌اي نسبت به امريكا خواهند داشت.

پ‌ن: ١- چند نفر از دوستان و آشنايان از ايران كه تماس مي‌گيرند در مورد ميزان بحران اقتصادي آمريكا مي‌پرسند. در بين تحليلهاي داخلي كه من ديدم بنظرم پاسخ كوتاهي كه مظاهري رييس سابق بانك مركزي در بازگشت از آمريكا داشته است بيشتر به برداشت من نزديكتره. لينك
٢- سه شنبه دو هفته ديگه انتخابات رياست جمهوري آمريكاست. اينجا صاحب هر خونه‌اي توي آمريكا پلاكارد تبليغاتي نامزد مورد علاقه‌اش رو جلوي در خونه‌اش مي‌گذاره. توي شهر ما اكثر اين علامتها متعلق به اوباماست. (يكي از دوستان نسبت تعداد اين پلاكاردها رو توي يكي از خيابونهاي شهر شمرده بود و به عدد ٨٠ به ٢٠ به نفع اوباما رسيده بود) ولي يك خيابون توي شهر هست كه پولدارهاي شهر در اون زندگي مي‌كنند. جالبه بدونيد كه نسبت تعداد پلاكارتهاي تبليغاتي توي اين خيابون متفاوت با بقيه جاهاي شهره و مك كين گوي سبقت رو از اوباما ربوده است. اينجوري ميشه حدس زد كه طرحهاي مالياتي مك كين به نسبت اوباما بيشتر به نفع پولدارهاست.


+ نوشته شده توسط سید احسان قطبی در چهارشنبه یکم آبان 1387 و ساعت 21:41 |