یک رییسی داریم ما توی کتابخونه به نام Aaron جوونی حدودا 34 ساله خوش تیپ و خوش اخلاق. کلا از اون آدمهایی است که وقتی می بینمش حس خوبی بهم دست میده. یک هفته پیش یکی از مسئولان کنابخونه (سوپروایزر) یک ایمیلی زد مبنی بر اینکه Aaron یک هفته مرخصی رفته. چند روز بعد ما یک ایمیلی دریافت کردیم که بله مرخصی ایشون شده 6 هفته! دلیل مرخصی هم اینه که Aaron به همراه همسرش به تازگی یک دختر بچه رو به فرزندی قبول کردند و این 6 هفته رو ایشون مرخصی کرده که در تمام این لحظات با این بچه باشه که به همشون خوش بگذره! جالبه بدونید که این زوج خودشون بچه دارند و از سر اینکه بچه دار نمیشن نرفتند اینکار رو بکنند. جوون هم هستند و برای تنهاییشون دنبال فکر چاره نبودند.خلاصه اینکه من انگیزه دیگری غیر از نیکوکاری نتونستم پیدا کنم. دقت کنید که کار خیر کردن زیاد وجود داره مثلا یک موقع شما یک صدقه ای می دی برای خیرات این پول رو شما می پردازی و قضیه تموم میشه ولی یک موقع شما یک بچه رو به فرزندی قبول می کنی این یعنی اینکه تا آخر عمرت یک مسئولیت سنگین بر عهده ات خواهد بود.پ یامبر خود ما توصیه زیادی به یتیم نوازی کردند. حتی یکی از دوستان میگفت که سفارش پیامبر بر این بوده است که فرزندان یتیم رو به فرزندی قبول کنید. من که به دور و اطراف خودم نگاه میکنم میبینم کسی رو نمیشناسم که بچهای رو به فرزندی قبول کرده باشه. اگر هم یک موردی بوده داستان اینگونه بوده که اون زوج بچهدار نمیشدند و دنبال اینکار رفتهاند.
+ نوشته شده توسط سید احسان قطبی در شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388 و ساعت
9:12 |

